Od redakcji
Szczególnie polecamy Państwa uwadze kilka nowych wątków, które pojawiają się w tym numerze. Otwierający go esej prof. Wawrzyńca Rymkiewicza obnaża gigantyczne nieporozumienie, jakim jest to, że wielka rzesza dzisiejszego wielkomiejskiego salariatu po studiach, trzymająca się różnych klamek korporacyjnych i spętana materialnie bankowymi kredytami, subiektywnie uważa się za polską inteligencję a nawet „elitę” wyniesioną ponad „ciemny lud”. Tymczasem prawdziwa polska inteligencja – jak dowodzi przykład samego twórcy tego pojęcia, dziewiętnastowiecznego filozofa Karola Libelta – była w przeszłości warstwą otwartą społecznie i niezależną materialnie, a jej misją nie było celebrowanie swojej grupowej wyższości, tylko – wręcz przeciwnie – tworzenie otwartej wspólnoty nowoczesnego narodu.
Bardzo dobrze ilustruje to biografia i twórczość Wlastimila Hofmana, wybitnego malarza ze spolonizowanej rodziny czeskiej, którego klasę artystyczną uzmysławia nam Krzysztof Zajączkowski przy okazji prezentowanej obecnie w Muzeum Narodowym w Krakowie wystawy modernistycznej „Grupy Pięciu”. Równie dobrym przykładem byłby tu Jan Kasprowicz, przypomniany przez Michała Gołębiowskiego w stulecie śmierci, wielki pisarz, którego obecny Sejm nie uczcił nawet ogłoszeniem roku jego twórczości. Natomiast Adamowi Hlebowiczowi jesteśmy wdzięczni za zwrócenie naszej uwagi na zapoznane, późne powieści Jorisa-Karla Huysmansa, ukazujące drogę powrotną modernistycznego dekadenta do chrześcijaństwa (a Marcinowi Masnemu dziękujemy za przetłumaczenie na język polski Katedry i Oblata). Poszerzające nasze horyzonty i potrzebne jest też spojrzenie na obecną wojnę USA z Iranem oczami irańskiego intelektualisty – rozmowa Zbigniewa Janowskiego z filozofem, Irajem Azarfazą.
Nie zapominamy też o kontynuacjach naszych stałych wątków, takich jak analizy strategiczne Marka Budzisza, tym razem poświęcone Rosji. Jak zwykle bogate w treści są zapiski manarchisty, ciekawa proza i krytyka literacka, recenzje z ważnych książek lub ważne recenzje (np. Mirosława Szumiły) z książek złych ale skutecznie żłobiących umysły niektórych.
Na koniec podpisujemy się jako redakcja „Arcanów” pod Teresy Bochwic pożegnaniem Piotra Wierzbickiego (1935-2025), wybitnego publicysty, pisarza i założyciela „Gazety Polskiej” – a w latach 90. również naszego współpracownika i towarzysza drogi. Niech spoczywa w pokoju, a Jego życie i dzieło pisarskie niech jak najszybciej stanie się przedmiotem badań i ponownego odczytania przez młodych ludzi kochających Polskę.
